Engel Olma Destek Ol

Bugün 3 Aralık Dünya Engelliler Günü. Özel günleri sevmediğimi söylemiştim. Ama bu yazı farkındalık için şart diye düşünüyorum. Ne kadar kişiye ulaşırsak o kadar sesimiz duyulur.

Ne yazık ki engelli bireylerin varlığından rahatsızlık duyan,onları hor gören,bakışları ile onları inciten insanları görüyoruz. Bazen metroda,bazen otobüslerde,bazen minibüslerde… Yardım elini uzatmak bir kenarda dursun bakışlar aslında insanın içindeki pisliği ortaya dökmek için yeter de artar bile.

İşte böyle insanların en büyük cezası kendileriyle yaşamak. Kolumuz,bacağımız,gözlerimiz,kulaklarımız bunların hiçbiri önemli değil. Çünkü böyle insanların en büyük engeli kalbi…

Özel günleri ne için sevmiyorum? Çünkü engelliler günü bir gün değil. Onlar her zaman,her gün var. Biz bir gün hatırlıyoruz belki. Sonrasında hayatımıza devam ediyoruz. Peki Türkiye’deki engelli birey sayısından haberimiz var mı? Güncel bir veri bile yok elimizde. 2011 yılına ait verileri paylaşmak istiyorum ;

Yaklaşık 5 milyon engelli bireyimiz var. Neden yaklaşık çünkü henüz kayıtlara girilmemiş zihinsel engelli bireylerimiz mecvut. Türkiye’nin %6.6’sına karşılık gelen bu verinin %42.8’i erkek. %57.2’si kadın.

Engelli bireylerin hayatlarını idame ettirdikleri Türkiye’de yaşamaları çok zor.

Bazı yerlerde engelli için uygun şartlar mevcut değil. Yok sayılmış. Bu bir kanun olmalı bana sorarsanız. Katı kurallar getirilmeli ki her mekan uygun hale getirilsin. Ama hangi konuda katı kural getirildi ki bunda getirilsin?! Sadece bununla kalmıyor özellikle yollarda da birçok erişebilirlik sıkıntısı çekiliyor. Bu da sosyal yaşamı kısıtlıyor. Engelli birey daha çok içine kapalı hale geliyor. İstatistikler şöyle ;

Yol :   %66,9

Konutlar : %66,3

Alışveriş Mekanları : %59,5

Kamu Binaları : %58,4

İş hayatına bakarsak içler acısı. İş bulmak isteyen engelli bireylerin sadece 1 milyon 1 bini  çalışabiliyor. Erkek – Kadın ayrımı burda da devam ediyor. Çünkü herhangi resmi bir kurum 5 engelli erkek alırken buna karşılık sadece 1 engelli kadın alıyor. İstatistikler şöyle ;

İşgücüne Katılım Oranı : %22,1

İşsizlik Oranı : %8,8

Çalışan Engelli Birey Sayısı : %35,4 ( erkek ) %12,5 ( kadın )

Her şeyi geçtim temel eğitim kötü durumda. Çünkü engelli bireylerimiz çok ayrıcalıklı değil mi (!) ? İstatistikler ;

Okuma Yazma Bilmeyen Engelli Oranı : %23,3

-Erkeklerde : %10,9

-Kadınlarda : %32,4

Yükseköğretim Mezunu Olanların Oranı : %4 ( erkek ) %1,5 ( kadın )

Türkiye bunun için ne yapıyor? Türkiye’yi bırakalım biz ne yapıyoruz? Sadece sosyal medyada birkaç fotoğraf ve hashtag’le farkındalık yaratmaya çalışıyoruz. Tek bir insan olarak Türkiye’den çok daha iyi işler başarıyoruz belki ama yetmiyor. Çünkü engelli bireyler gitgide daha da yok sayılıyor. Bakışlar altında eziliyor.

Daha çok hayata tutunmaları sağlanması gerekirken evlere sığamaz hale gelip seslerini duyuramıyorlar. Sen onların sesi ol. Sen onlar adına bağır. Onlar adına hak kazan.

Engelli bireylerimizin bazıları kendi çabalarıyla birçok başarı elde etmişlerdir. Düşün. Seslerini duyurabilseler, sosyalleşebilseler, eğitim alabilseler neler olacak neler?

Tek bir birey olarak sen de ENGEL OLMA, DESTEK OL onlara!

Bir sonraki yazımda görüşmek üzere.

 

Hoşça kal.

Yazımı Paylaş :)